سلفی گری٬ تهدیدی برای صلح – سید فرید العطاس

246191_982

ریشه های افراط گرایی امروز را می توان در قرن هجدم میلادی و در شبه جزیره عربستان پیدا کرد. بنیانگذار وهابیت به عنوان یکی از گرایشات سلفی گری یعنی محمد ابن عبدالوهاب (۱۷۰۳ تا ۱۷۹۲ میلادی) خود را در قامت بازگرداننده اعراب به اندیشه اصیل توحیدی اسلامی می دید.

این یک حقیقت است که اعمال زیادی از جمله خشونت های فیزیکی و کلامی به نام اسلام در حال انجام است. بنابراین و در ابتدا توضیح این نکته ضروری به نظر می رسد که مشکل و مسئله در درون دین اسلام نهفته نیست. بلکه در جهت گیری ها و رویکردهای خاصی است که در میان مسلمین جریان دارد.
یکی از این جهت گیری ها و رویکردهای خاص سلفی گری است. همه سلفی ها اهل عدم مدارا و تحمل و خشونت ورزی نیستند. اما برخی از ایشان بصورت فردی یا گروهی در برابر کسانی که رفتارها و رویکردهای زندگیشان با ایشان تفاوت دارند رویکردهای به شدت ضد مدارا و تساهل و تسامح دارند و آنها را اعمال می کنند. این عدم تساهل و تسامح گاه به صورت خشونت های فرقه‌ای پدیدار، فهمیده و درک می شود.
در اندونزی و مالزی این رفتارهای خشونت آمیز و آزار و اذیت علیه اقلیت شیعه انجام می شوند و این اقلیت مشمول این مسئله و این نوع رفتار قرار می گیرند. اهل سنت و شیعیان دو بخش اصلی مسلمین را تشکیل می دهند. اهل سنت در جهان اسلام در اکثریت هستند. این تفکیک و تقسیم بندی در قرون اولیه و بر مبنای دو رویکرد و تجربه و فهم متفاوت تاریخی و رقیب در باب جانشینی جضرت محمد (ص) در جامعه مسلمین پس از رحلت ایشان شکل گرفت. Continue reading “سلفی گری٬ تهدیدی برای صلح – سید فرید العطاس”