آیا اعدام به ترکیه بازمی‌گردد؟

علی کلائی

در شهر برای بازگرداندن اعدام، امضا جمع می‌کنند. چادرهای بسیاری با انواع پرچم‌ها و پلاکاردها پوشیده شده‌اند و مردانی در آن‌ها نشسته‌اند تا با جمع آوری امضا از شهروندان ترکیه، مجازات اعدام را به مجازات‌های قانونی در این کشور برگردانند و احتمالا در عصر پسا کودتای نافرجام در ترکیه، مخالفان رئیس‌جمهوری این کشور، رجب طیب اردوغان را به سزای مخالفت‌شان برسانند.

Edam

مجازات اعدام به‌صورت رسمی و در یک فرایند دو مرحله‌ای در سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ از قوانین جزایی ترکیه حذف شد. البته از سال‌ها پیش از این، یعنی از سال ۱۹۸۴ هیچ گزارشی از اجرای حکم و مجازات اعدام در این کشور وجود ندازد.

در آن سال‌ها مقام‌های دولتی ترکیه قصد داشتند تا با تلاش‌هایی از قبیل لغو رسمی مجازات اعدام در این کشور به اتحادیه اروپا راه پیدا کنند.

Continue reading “آیا اعدام به ترکیه بازمی‌گردد؟”

Advertisements

کودتای خاص و هفت منظر

 علی کلائی

بشر در قرن بیست و یکم، در هزاره سوم هم راه کودتا را رها نکرده است. تعداد این گونه حرکات نیز در جهان ما کم نشده است. در دهه اول این قرن بیش از ۱۵ مورد کودتا و یا تلاش برای کودتا به چشم می‌خورد. رقمی که در دهه دوم این قرن که در نیمه دوم آن به سر می‌بریم بیشتر نیز شده است. قرنی که انگار دموکراسی، این میراث بشری از درازنای سالیان توسط آنانی که آن را بر نمی‌تابند تحمل نمی‌شود و در آن هربار نمونه‌ای جدید و فاجعه‌ای نو آفریده می‌شود.
۱۵ جولای و کودتای ترکیه. تلاشی که در ظاهر بی ثمر ماند و دولتی که بر جای خود استوار ایستاد و قدرتمندتر از پیش شد. و این روزها با به خیابان کشیدن مردم و حفظ حضور مردم و هواداران خود در خیابان، قدرت خود را به رخ رقبا می‌کشد.
در این نگاشته کوتاه از هفت منظر به این کودتا نگاهی افکنده می‌شود. شاید بتواند قدری خوانندگان را در جهت شناخت بیشتر این پدیده یاری رساند.
عناوین محورهای بررسی شده در این نگاشته به‌قرار زیرند: همه علیه کودتا، رسانه‌های جمعی و شبکه‌های اجتماعی، ارتش گفته بود: کودتا برای استقرار دوباره قانون اساسی، اذان و مسجد برعلیه کودتا، بازی باخت باخت برای مردم، حقوق بشر، قربانی کودتا و چه کسی پشت صحنه کودتاست؟

Continue reading “کودتای خاص و هفت منظر”

کودتای نافرجام در ترکیه – برنامه کنکاش – تلویزیون نوروز – 17 جولای 2016

برنامه کنکاش 27 تیر 1395 – کودتای ترکیه‎.
علی کلائی – روزنامه‌نگار و فعال سیاسی
شاعد علوی – روزنامه‌نگار
ئاوا هوما – روزنامه‌نگار و نویسنده

مصاحبه با رادیو سوئد – Interview with Radio Sweden

مصاحبه علی کلائی با رادیو سوئد در ارتباط با گذشته خود و همچنین مسئله آزادی بیان و وضعیت آن در ایران

Iranske skribenten Ali Kalaei försöker påverka i exil

Publicerat fredag 15 juli kl 14.09
“Yttrandefrihet lika viktigt som att andas”
(3:05 min)
Ali Kalaei.
Ali Kalaei är fristadsförfattare i Eskilstuna. Foto: Matilda Källén/SR

Efter en fängelsedom blev Ali Kalaie tvungen att lämna sitt hemland Iran, där han kämpat för mänskliga rättigheter och yttrandefrihet sedan studietiden. Sedan i våras är han fristadsförfattare i Eskilstuna. Att försöka påverka i exil är inte lika effektivt, menar han, men likväl viktigt.

Continue reading “مصاحبه با رادیو سوئد – Interview with Radio Sweden”

مرگ عجیب خواجه

این بار از در اصلی فرودگاه آمد
علی کلائی

بعضی آدمها می آیند و می روند بی آنکه هیچ جای پایی از خود به جا گذاشته باشند. داستانی دارند به مانند همان داستان نه خوانی آمده ونه خوانی رفته. باز خوب است که دنیا مدرن شده و ثبت احوالی هست. اسمی می نویسند و سجلی و تاریخ تولد و تاریخ وفاتی. همین. آخرش طرف به یک تکه کاغذ به نام شناسنامه و یک سنگ بدل می شود. کاغذ و سنگ هم هر دو بعد از دورانی تاریخی نابود می شوند. باز نه خانی آمده و نه خانی رفته. اما دنیای مدرن چند سالی آن را به عقب انداخته.
اما برخی وقتی می آیند چنان مهر خود را بر پیشانی تاریخ می زنند و روزگار را با حضور خود به دو دوره پیش و پس از خود تقسیم می کنند که با دیلم بغض و کینه و زور هم نمی توان اثر آنها را از پیشانی تاریخ پاک کرد. انگار آمده اند که بمانند. اینان می روند اما می مانند. این ماندن میان رفتن و ماندن در زمان جاریشان می کند و اثرشان را تا سالهای سال بر پیشانی زمان می چسباند.
از رفتن گفتم. به قول آیدین آغداشلو، کسی رفته است که باید گفت مرگ چنین خواجه نه کاری است خرد. رسم است که پس از مرگ هر بزرگی از خصالش می گویند. ما هم مردمانی به دنبال میت و تکریم گوی او. هرکسی عکسی رو می کند و مای خاطره دار با مرحوم را علم می کند و از خصالش می گوید. اما رفیق او، آغداشلو سخن را از مولوی تضمین می کند و مولوی مرگ خواجه سنایی را بهانه می کند. آغداشلو از مرگ خواجه و بزرگی دیگر در قرن ما خبر می دهد.

Continue reading “مرگ عجیب خواجه”

اعتصاب غذا، جان بر کفی و عقب رفتن مرزهای ما، علی کلائی

وقتی جان به لب می رسد، وقتی فردی مورد ظلم واقع می شود و چیزی برای عرضه جز جانش ندارد، وقتی جان خود را سپر بلا می کند که یا به خواست خود برسد و یا جهان فانی را ترک گوید. زندانیان به آن اعتصاب غذا می گویند. “اعتصاب غذا به عنوان یک روش بیان خواسته ی بدون خشونت به حالتی گفته می شود که فرد برای به دست آوردن خواسته خود یا رسیدگی به حقی که پایمال شده از خوردن و گاه آشامیدن پرهیز می کند. اعتصاب غذا می تواند به مرگ فرد منجر شود و بنابراین باید آخرین حربه ای باشد که فرد برای بیان نظرش یا به دست آوردن چیزی از آن استفاده می کند.” (۱)

خبرهای روزهای اخیر را ببینید. تعداد اعتصاب غذاهای زندانیان به شدت زیاد شده است. اعتصاب غذا نه از جنس کسانی که زمانی در کورس اعتصاب غذا میخواستند رکورد خود را بزنند! بلکه اعتصاب غذاهایی تمام عیار که پس از مدت کوتاهی فرد به بیمارستان می رود. تشنج می کند. به حالت اغما می رود و در خطر سکته قرار میگیرد.

Continue reading “اعتصاب غذا، جان بر کفی و عقب رفتن مرزهای ما، علی کلائی”

The Human Right Activists in Iran and 10 Years of Experience and Team Work

ali kalai

Peace Line Monthly / Ali Kalaei – Out of the ashes of a great incident something new will always be born; something that perhaps is part of the evolution of that incident itself. A phoenix is born from its own ashes; although the new phoenix might be reborn with a different form each time, yet it will be the continuation and evolution of the same story, which has taken a new shape.

Years ago, at a time when the candle of the reformist government was about to burn out and excitements and hopes of the days after May 1997 (1) were waning to the autumn of a coalesced government structure and fully locked atmosphere, some stood up and stepped in a path that is being walked on till this very day. In the final days of the Reformist Government, which all its strengths and weaknesses a side, had let a generation grow that was taught and believed in civil, civility and modernity, a movement sparkled that consequently in the March of the other year (the year of enthronement of Ahmadinejad and announcement of him as the president to a republic which was still shocked by his presidency), created an organization named “Human Right Activists in Iran, HRAI” with the aim of human rights activism and reflecting the obvious and hidden violations of the human rights in Iran. Despite all the calamity and struggles, HRAI has continued its activism till this very day and in comparison to other independent non-governmental and civil organizations in Iran, has done an amazing job.

Continue reading “The Human Right Activists in Iran and 10 Years of Experience and Team Work”